Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Ελλάδα’ Category

ImageΒρέθηκα στο πανέμορφο Πήλιο το «τριήμερο» 26 με 28 Οκτωβρίου 2012. Τριήμερο δηλαδή το έκανα εγώ, αφού η 28η έπεσε Κυριακή, αλλά τα σχολεία των παιδιών τελείωσαν νωρίς την Παρασκευή και φύγαμε το μεσημέρι…

Για το Πήλιο ό,τι και να πω θα είναι λίγο! Όλες τις εποχές είναι πανέμορφο, αλλά ειδικά το Φθινόπωρο έχει αυτό το πρασινο-καφε-πορτοκαλο-κίτρινο που σε αφήνει άφωνο. Άσε που δύσκολα θα βρεις αλλού μαζί (και εννοώ δίπλα-δίπλα!) ελιές, καστανιές, οξιές, πεύκα, έλατα, πουρνάρια και μηλιές!

Τόσο η μεριά του Παγασητικού (γύρω από Αγ. Γεώργιο, Πινακάτες, Βυζίτσα και Μηλιές) όσο και η μεριά του Αιγαίου (Τσαγκαράδα και Μούρεσι) σε χορταίνουν χρώματα, αρώματα, ομορφιά και χάρη. Και δεν βαριέμαι ποτέ να πηγαίνω ξανά και ξανά σε αυτά τα μέρη, άσε δε που κάθε φορά ανακαλύπτω και κάτι καινούριο 😉 Η φύση ευτυχώς δεν έχει καταστραφεί από πυρκαγιές και εκμετάλλευση και μακάρι να μην πάθουν αυτά τα μέρη ποτέ ό,τι έπαθαν τα περισσότερα όμορφα μέρη στην Ελλάδα…

Η επιλογή να μείνουμε στη Βυζίτσα αποδείχθηκε εξαιρετική, καθώς το αρχοντικό (ξενώνας) που μας φιλοξένησε ήταν υπέροχο, σε άριστη κατάσταση, ευρύχωρο και με καταπληκτικούς εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Ο ιδιοκτήτης μάλιστα είναι μία φιγούρα μοναδική, απολαυστική. Να ‘σαι καλά κυρ-Δημήτρη…

Αυτό που έλειπε εμφανώς από τη Βυζίτσα αλλά και τους άλλους οικισμούς που επισκεφθήκαμε, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ήταν ο κόσμος! Νομίζω ότι η μείωση είναι κάπου στο 70 με 80% σε σχέση με λίγα χρόνια πριν! Για μένα βέβαια, λιγότερος κόσμος σημαίνει και μεγαλύτερη απόλαυση σε αυτά τα μέρη, καθώς όλα είναι πιο εύκολα, χωρίς φασαρίες, συνωστισμούς και επιδείξεις νεοελληνισμού… Τα ξενοδοχεία πιο φθηνά, αλλά όχι και το φαγητό (γιατί ρε παιδιά;)… Φάγαμε όμως πολύ, πολύ, πολύ καλά 😉

Η Βυζίτσα έχει μετατραπεί σε απόλυτο ησυχαστήριο, δηλαδή και παλιά ήσυχη ήταν αλλά τώρα μιλάμε για εικόνες εγκατάλειψης. Οι Μηλιές είχαν λίγο κόσμο, λόγω και της «μικρο-παρέλασης» και της εορταστικής ατμόσφαιρας της 28ης, αλλά όχι όπως παλιά. Στη μία πλατεία της Τσαγκαράδας, με την εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, η απόλυτη ερήμωση! Στους δρόμους γενικά είμασταν σχεδόν μόνοι! Μόνο στην Πορταριά υπήρχε πολύς κόσμος, λογικό αφού είναι δίπλα στο Βόλο και μαζεύει πολλούς από εκεί που πετάγονται τα Κυριακάτικα μεσημέρια για φαγητό…

Μου άρεσε πολύ αυτό το Πήλιο. Χωρίς πολύ κόσμο, με τη φύση να οργιάζει όπως πάντα, με καλό φαγητό (αν και λίγες επιλογές, φαντάζομαι λόγω της κρίσης και της κάθετης μείωσης του τουρισμού). Και φυσικά θα ξαναπάω, ίσως μάλιστα και πολύ σύντομα. Και να πάτε και εσείς, γιατί αξίζει 100% αν αγαπάτε τη φύση, την πεζοπορία, τις χαλαρές βόλτες, τα καλντερίμια, το καλό φαγητό.

Ελπίζω και να επιστρέψει μέρος από τον κόσμο που το «εγκατέλειψε», για να δουλέψουν λίγο και τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες (αρκεί να μην ξαναγυρίσουν και αυτά στις κακές συνήθειες του παρελθόντος, π.χ. να χρεώνουν 200 και 300 ευρώ ένα δίκλινο και 15 ευρώ έναν κόκκορα κρασάτο!).

Και για όσους ενδιαφέροναι να αγοράσουν κανένα σπιτάκι στην περιοχή, διατίθενται πολλά, μα πάρα πολλά προς πώληση, τόσο παλιά όσο και νεόδμητα, αν και κάποιοι κρατάνε τις τιμές σε παλιές εποχές και δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι συμβαίνει…

Advertisements

Read Full Post »